രാജസ്ഥാനിലെ ദുംഗർപൂർ ജില്ലയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന സെന്റ് പോൾസ് സ്കൂളിന്റെ പ്രവർത്തനാനുമതി നിഷേധിച്ചു.

“ബ്രെയിൻ വാഷിംഗ്” എന്ന ആരോപണത്തിന്റെ പേരിൽ റദ്ദാക്കിയത്, ഒരു സാധാരണ ഭരണനടപടിയല്ല, ഇത് തുറന്ന മതപീഡനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ മുഖമാണ്.

ഈ നടപടി ഒരു സ്കൂളിനെതിരായ ആക്രമണമെന്നതിലുപരി, ഇന്ത്യയുടെ ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തെയും ന്യൂനപക്ഷ അവകാശങ്ങളെയും നേരിട്ട് വെല്ലുവിളിക്കുന്നതാണ്.

“ബ്രെയിൻ വാഷിംഗ്” എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ച് ക്രൈസ്തവ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്, നിഷ്പക്ഷമായ അന്വേഷണം കൂടാതെ ഒരു സമൂഹത്തെ അപകീര്‍ത്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ആസൂത്രിത ശ്രമമായി മാത്രം കാണാൻ കഴിയും.

എന്താണ് ഈ “ബ്രെയിൻ വാഷിംഗ്”? സ്നേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നതോ? കരുണയും സഹിഷ്ണുതയും വളർത്തുന്നതോ? ദരിദ്രരെയും പിന്നാക്കക്കാരെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെ ഉയർത്തുന്നതോ? ഇവയാണെങ്കിൽ, അത്തരമൊരു “ബ്രെയിൻ വാഷിംഗ്” ഇന്ത്യയ്ക്ക് കൂടുതൽ ആവശ്യമുണ്ട്—not less.

ക്രൈസ്തവ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിൽ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിർണായക പങ്കുവഹിച്ചവയാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങൾക്കുപോലും വിദ്യാഭ്യാസം എത്തിച്ചവരാണ് ഇവർ.

എന്നാൽ ഇന്ന്, അതേ സ്ഥാപനങ്ങളെ സംശയത്തിന്റെ നിഴലിൽ നിർത്തി അടിച്ചമർത്താനുള്ള ശ്രമം നടക്കുന്നു. ഇത് വെറും അനീതിയല്ല, ഇത് ഒരു സമൂഹത്തെ ലക്ഷ്യമിട്ട് നടത്തുന്ന സിസ്റ്റമാറ്റിക് ആക്രമണമാണ്.

ഒരു ഗൗരവമുള്ള ചോദ്യം ഇവിടെ ഉയരുന്നു:
ഇന്ത്യയിൽ മതപാഠങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ക്രൈസ്തവ സ്ഥാപനങ്ങൾ മാത്രം ആണോ? മറ്റു മതവിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രങ്ങൾക്കെതിരെ ഇതേ മാനദണ്ഡം പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കിൽ, ഇത് വ്യക്തമായ ഇരട്ടത്താപ്പാണ്, അതിലും ഗുരുതരമായി, ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തിനെതിരായ വേട്ടയാടലാണ്.

ഇത് വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പിന്റെ തീരുമാനം എന്ന മറവിൽ നടപ്പാക്കുന്ന ഒരു ആശയപരമായ അതിക്രമമാണ്. തെളിവുകളില്ലാതെ, സുതാര്യമായ അന്വേഷണം കൂടാതെ, ഒരു സ്കൂളിന്റെ ലൈസൻസ് റദ്ദാക്കുന്നത് നിയമത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ തന്നെ പരിഹസിക്കുന്നതാണ്.

ഇന്ന് ഒരു സ്കൂൾ; നാളെ മറ്റൊന്ന്, ഇങ്ങനെ പോകുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്ത്യയിലെ ന്യൂനപക്ഷ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഭാവി തന്നെ ചോദ്യംചിഹ്നമാകും.

കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം തകർക്കപ്പെടുന്നു, അധ്യാപകരുടെ ജീവിതം തകർക്കപ്പെടുന്നു, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം തകർക്കപ്പെടുന്നു, ഇവയെല്ലാം “ബ്രെയിൻ വാഷിംഗ്” എന്നൊരു രാഷ്ട്രീയ മുദ്രാവാക്യത്തിന്റെ പേരിൽ. ഇത് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത അനീതിയാണ്.

ക്രൈസ്തവ സമൂഹം ഇനി മിണ്ടാതിരിക്കാനാവില്ല. ഇത് ഒരു സ്കൂളിന്റെ പ്രശ്നമല്ല; ഇത് നമ്മുടെ അവകാശങ്ങളുടെ പ്രശ്നമാണ്. ഭരണഘടനയുടെ Article 25, 30 എന്നിവ ഉറപ്പുനൽകുന്ന അവകാശങ്ങളെ തുറന്നുപറഞ്ഞ് ലംഘിക്കുന്ന ഈ നടപടി ശക്തമായി ചെറുക്കപ്പെടണം.

ഇന്ത്യ മതനിരപേക്ഷ രാഷ്ട്രമാണ് എന്ന് പറയുമ്പോൾ, അതിന്റെ അർത്ഥം എല്ലാ മതങ്ങൾക്കും തുല്യ ബഹുമാനവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ലഭിക്കണം എന്നതാണ്. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ, ചിലരുടെ വിശ്വാസങ്ങൾ മാത്രം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും, മറ്റുള്ളവരുടെ അവകാശങ്ങൾ ചവിട്ടിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ രൂപപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പരാജയമാണ്.

ഭാരതീയ ഭരണഘടനയുടെ അടിസ്ഥാന സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മതസ്വാതന്ത്ര്യം. ഒരു വ്യക്തിക്കും, ഒരു സമൂഹത്തിനും അവരുടെ വിശ്വാസം അനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനും അത് അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് കൈമാറാനും അവകാശമുണ്ട്.

ക്രൈസ്തവ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി പ്രവർത്തിച്ചു വരുന്നു. അവ സമൂഹത്തിന് നൽകിയ സംഭാവനകൾ, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യസംരക്ഷണം, സാമൂഹിക ഉന്നമനം, എല്ലാം ചരിത്രം തന്നെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതാണ്.

അത്തരമൊരു പാരമ്പര്യമുള്ള സ്ഥാപനത്തെ “ബ്രെയിൻ വാഷിംഗ്” എന്ന അപകീര്‍ത്തികരമായ പദം ഉപയോഗിച്ച് അടച്ചുപൂട്ടുന്നത് നീതിയുടെയും യുക്തിയുടെയും പരിധിക്ക് പുറത്താണ്.

ഈ നടപടി ഉടൻ പിൻവലിക്കണം. നിഷ്പക്ഷമായ അന്വേഷണം നടത്തണം. കുറ്റക്കാരുണ്ടെങ്കിൽ നിയമപരമായി ശിക്ഷിക്കണം. പക്ഷേ, തെളിവുകളില്ലാതെ ഒരു സമൂഹത്തെ കുറ്റവാളികളായി മുദ്രകുത്തുന്ന ഈ പ്രവണത അവസാനിക്കണം.

ഇല്ലെങ്കിൽ, ഇന്ന് ദുംഗർപൂരിൽ ആരംഭിച്ച ഈ അനീതി നാളെ രാജ്യത്താകമാനം വ്യാപിക്കും, അപ്പോൾ അത് തടയാൻ വൈകിയിരിക്കും.