സാത്താനേ എന്നെ വിട്ടുപോ (ലേഖനം) ജോൺ സേവ്യർ

സാത്താനേ, എന്നെ വിട്ടുപോ! (ലേഖനം) ജോൺ സേവ്യർ
“സാത്താനേ, എന്നെ വിട്ടുപോ! നീ എനിക്ക് ഇടർച്ചയാകുന്നു; നീ ദൈവത്തിന്റേതല്ല, മനുഷ്യരുടേതത്രേ ചിന്തിക്കുന്നത്.” മത്തായി 16:23

രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സന്ദർഭങ്ങൾ — ഒരേ പത്രോസ്!
മത്തായി 16:13–28 വരെയുള്ള വചനങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ ആഴമേറിയ ഒരു ആത്മീയ സത്യം നാം തിരിച്ചറിയുന്നു.

യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് ചോദിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾ എന്നെ ആരെന്നു പറയുന്നു?” പത്രോസ് മറുപടി പറഞ്ഞു: “നീ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തുവാകുന്നു” (മത്തായി 16:16).

ഈ സത്യം മനുഷ്യരല്ല, സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവാണ് പത്രോസിന് വെളിപ്പെടുത്തിയതെന്ന് യേശു പറയുന്നു. തുടർന്ന്, തന്റെ സഭയെ പണിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചും സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ പത്രോസിനെ ഏൽപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നു (മത്തായി 16:17–19).
എന്നാൽ, ഏതാനും വാക്യങ്ങൾക്കുശേഷം അതേ പത്രോസിനോടാണ് യേശു കഠിനമായി പറയുന്നത്: “സാത്താനേ, എന്നെ വിട്ടുപോ!”

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ മാറ്റം?
താൻ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് യേശു ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, പത്രോസ് അവനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട്, “കർത്താവേ, അത് നിനക്കു ഒരുനാളും സംഭവിക്കരുതേ” എന്നു പറഞ്ഞു (മത്തായി 16:21–22).

യേശുവിനോടുള്ള സ്നേഹംകൊണ്ടും അവന് കഷ്ടം സംഭവിക്കരുതെന്ന ആഗ്രഹംകൊണ്ടും ആയിരിക്കാം പത്രോസ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ, അവന്റെ ചിന്ത ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതിക്ക് വിരുദ്ധമായിരുന്നു.

യേശു പത്രോസിനെത്തന്നെ സാത്താൻ എന്നു വിളിക്കുകയായിരുന്നില്ല; ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിക്ക് തടസ്സമായിത്തീർന്ന അവന്റെ ചിന്താഗതിയെയാണ് അവിടുന്ന് ശാസിച്ചത്.

പത്രോസ് മനുഷ്യരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെയാണ് ചിന്തിച്ചത്; ദൈവത്തിന്റെ ഹിതമനുസരിച്ചല്ല.
നന്മയായി തോന്നുന്ന പരീക്ഷണങ്ങൾ!

നാല്പതു ദിവസം ഉപവസിച്ചതിനുശേഷം വിശന്നിരുന്ന യേശുവിനെ സാത്താൻ പരീക്ഷിച്ചു. കല്ലുകൾ അപ്പമാക്കാനും തന്നെ ആരാധിച്ചാൽ ലോകത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ നൽകാമെന്നും അവൻ പറഞ്ഞു (മത്തായി 4:1–10).

പരീക്ഷണം എല്ലായ്പ്പോഴും തിന്മയുടെ രൂപത്തിൽ മാത്രമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ അത് ആകർഷകമായും പ്രയോജനകരമായും എളുപ്പമുള്ള വഴിയായും തോന്നാം. എന്നാൽ അതിന്റെ ലക്ഷ്യം നമ്മെ ദൈവഹിതത്തിൽനിന്ന് അകറ്റുക എന്നതായിരിക്കാം.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കാം. നമ്മോട് അടുപ്പമുള്ളവരിലൂടെ ചില ഉപദേശങ്ങൾ വരാം. ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾപോലും നമ്മെ ദൈവത്തിന്റെ വഴിയിൽനിന്ന് അകറ്റിയേക്കാം.

അതുകൊണ്ട്, ആരാണ് പറയുന്നത് എന്നതിലുപരി, അവർ പറയുന്നത് ദൈവവചനത്തിനും ദൈവഹിതത്തിനും യോജിക്കുന്നതാണോ എന്ന് നാം വിവേചിച്ചറിയണം.
ദൈവഹിതം തിരിച്ചറിയാം!

ആദ്യം നാം നമ്മെത്തന്നെ പരിശോധിക്കണം. തുടർന്ന് ദൈവത്തെ കൂടുതൽ അറിയാൻ ശ്രമിക്കണം. അപ്പോഴേ നാം ആരാണെന്നും എന്തിനാണ് വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്നും നമ്മുടെ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമാണോ എന്നും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയൂ.

സത്യത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കാനായി ദൈവം പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നമുക്കു നൽകിയിരിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 16:13). ദൈവവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നമ്മുടെ ചിന്തകളെ പരിശോധിക്കുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മാർഗനിർദേശം തേടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമായത് എന്താണെന്ന് നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.

പത്രോസ് തന്റെ തെറ്റുകളിൽനിന്ന് വളർന്ന് പിന്നീട് ക്രിസ്തുവിന്റെ ധീരനായ സാക്ഷിയായി മാറി. ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, റോമിൽവെച്ച് പത്രോസ് തലകീഴായി കുരിശിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ടു.
ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയെ എതിർത്ത അതേ ശിഷ്യൻ പിന്നീട് തന്റെ ജീവിതം കർത്താവിന്റെ ശുശ്രൂഷയ്ക്കായി സമർപ്പിച്ചു.

മറ്റുള്ളവരോട് കഠിനമായി സംസാരിക്കുകയോ അവരെ അപമാനിക്കുകയോ ചെയ്യുക എന്നതല്ല നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം. മറിച്ച്, ദൈവഹിതത്തിന് വിരുദ്ധമായ ചിന്തകളെ ഉപേക്ഷിച്ച് അവിടുത്തേക്ക് പ്രസാദകരമായ വഴിയിൽ നടക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

ഇന്ന് രാത്രി നമ്മോടുതന്നെ ചോദിക്കാം: എന്റെ വാക്കുകളും തീരുമാനങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും ദൈവഹിതത്തിന് അനുസൃതമാണോ? എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതാണോ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, അതോ ദൈവത്തിന് പ്രസാദകരമായതാണോ?

നമ്മുടെ ചിന്തകളെയും പ്രവൃത്തികളെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മാർഗനിർദേശത്തിന് സമർപ്പിക്കാം. ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിൽനിന്ന് നമ്മെ അകറ്റുന്ന ചിന്തകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഉപേക്ഷിക്കുകയും നമുക്ക് ലഭിച്ച ദൈവവിളിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്യാം.

കർത്താവേ, എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, അവിടുത്തെ ഹിതംതന്നെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിറവേറട്ടെ!